Vakantie, zo voelt het voor mij als ik op donderdagmiddag naar huis loop van mijn werk. Vrijdag moeten we ons huis uit en staat er dus wat verhuizing op de agenda, voornamelijk voor mijn huisgenoot. Voordat de dag begint besluit ik even eerst te gaan rennen met de RunClub van Sander. Een lekkere start van de vrijdag en dus ook van het weekend. Even mijn kop leeg en vervolgens wat dozen sjouwen in het busje en op en neer met de lift. Een actieve ochtend. Karl, mijn huisgenoot is zo lief om ook mij even af te zetten bij Bernie waar ik 2 nachten kan blijven voordat ik naar Bali vlieg. Bernie en familie is zeker iets waar ik verbondenheid mee voel en besef me hoe belangrijk dat voor mij is.
Over familie gesproken, in die week heb ik ook een gesprek met mijn ouders dat me zeker aan het denken heeft gezet. Dat is goed, logisch en normaal nu ik bijna 8 maanden van huis ben. Ik merk dat zodra ik zelf in de juiste sferen / omgeving ben dat het reizen me goed afgaat en natuurlijk mis ik hier en daar ook dingen van thuis. Uiteindelijk zijn de mensen en de herinneringen altijd waar je het voor doet en die dus ook de plek speciaal maken of niet.
Die zaterdagochtend pak ik een lekker duikje in Freshwater en daarna ga ik naar mijn pianoles. Ik merk dat nu ik een paar weken gewerkt heb dat ik een andere vrijheid ervaar, het voelt heerlijk en als iets wat ik verdiend heb na een week of 7 werken. Ik wandel terug via Manly en kook daarna lekker een goede lunch voor mezelf en de rest die thuis is. Voor de rest pak ik mijn spullen in voor Bali en in de avond gaan Bernie, Dave en ik op pad voor een rugby wedstrijd. Dat is zeker een Aussie ervaring en zo sta ik langs de kant, biertje in de hand te genieten van de Manly Sea Eagles tegen de Titans uit Gold Coast. Daarna nog even wat live muziek in de brouwerijen hier en zo sluiten we de zaterdag goed af. Ik doe op zondag weer mijn ochtend duikje en daarna ruim ik wat laatste spullen op voordat ik naar het vliegveld ga. Het vliegveld voelt als vanouds en na 6 uurtjes kom ik in de avond aan op Bali. Ik slaap in Kedungu buiten de drukte op aanraden van Niels en voel gelijk de Bali-sfeer. Het blijft magisch en ik stap makkelijk in de flow. Ik besluit na eerdere pogingen in mijn leven om weer eens te gaan surfen en Bolu is mijn surfleraar. Even wat basic uitleg dan na een mix van de magie van Bali, de magie van Bolu en voor ik het weet pak ik gewoon echt een paar goede golven. Staan, beetje sturen, lang op de golf. Geweldig. Ik kan het bijna zelf niet geloven maar ik heb weer wat nieuws geleerd en heb de smaak te pakken. Ben ik een pro? Nee verre van. Wel smaakt het naar meer als ik na 2 uurtjes uit het water kom. Een lekkere Nasi-Goreng en een Bintang en een betere start van de dag is er niet voor mij.
Mijn lieve vriend Jessie is samen met lieve Justine en lieve Andrea ook aangekomen op Bali. Zij zijn hier ook voor het huwelijk en hebben er een vakantie van gemaakt. Eerst een paar dagen Bali voor hen. Als ik hem na 8 maanden een dikke knuffel geef heeft de tijd echt stilgestaan. Vriendschappen en mensen waarin de tijd stil voelt te staan is een van mijn mooiere ervaringen van het wegzijn. Het herinnert mij hoeveel ik van diegene hou en hoe bijzonder het is dat je op een hele andere plek nu herinneringen maakt samen. Lekker chillen aan het zwembad zorgt er voor dat we weer helemaal bijgepraat zijn.
In de avond eet ik nog even samen met Niels. Toen ik in Februari in Bali was had ik Niels opgezocht in het ziekenhuis. Nu gaat alles goed met hem en hij is druk bezig en woont hier lekker. Een heerlijke dag dus en dat surfen smaakt naar meer. De volgende ochtend weer vroeg het water in en weer een lesje. Die middag heb ik een leuk gesprek met Danny, de eigenaar van Little Ripper in Kedungu. Heerlijk plek. We praten over hoe hij dit is begonnen sinds 2020. Hij is een Duitser met Filipijnse roots en heeft zijn draai gevonden in Bali met wat appartementen en een schitterend cafe. Daar spendeer ik mijn middag voordat ik naar Seminyak ga. Dat is dichterbij de airport. In Seminyak heb ik 7 jaar geleden toen ik hier met Joram was een massage gehad. Ik was even in mijn archief gedoken en kwam deze plek tegen die er nog steeds zit. Een pittige deep-tissue massage en gekraakt en wel loop ik als een spaghetti sliertje de deur uit. Ik slaap goed en ben klaar voor mijn vlucht naar Lombok. Lombok is het eiland waar de bruiloft plaatsvindt en is 25 minuten vliegen vanaf Bali. Bij aankomst voel ik me een VIP als er een chauffeur klaar staat met een bordje: “Wedding Annemijn & Jordy”. Ik gooi mijn rugzakje achterin en koers richting het verblijf. Lombok is qua landschap vergelijkbaar met Bali alleen wel een stuk minder druk. Daarom voelt het wat relaxter, weliswaar minder magisch. De dag dat ik aankom is het Eid Mubarak, het offerfeest en rond de moskeeën is het wel wat drukker. Lombok is een moslim eiland en dat is te zien aan de andere looks van mensen, kleding en vele kleine moskeeën die ik aanschouw vanuit de taxi als we door verschillende dorpjes heen rijden. Die Eid Mubarak zorgt voor dat veel mensen met hun geiten rondlopen en hier en daar liggen er ook geiten te koop met een doorgesneden strottenhoofd. Je bent weer in Azië Stan. Taferelen die mij overigens minder verbazen maar wel weer een herinnering vormen.
Na een uur met de taxi de aankomst op een geweldige locatie. En zoals ik al eerder sprak over de mensen die de plek mooi maken is dat hier ook het geval. Bekende gezichten na ruim 8 maanden weg zijn voelt als iets nieuws. Wat heerlijk om Jordy & Annemijn hier weer te zien. Ik praat bij met hun beide ouders en alle mooie familie en vrienden die hier zijn. Ik krijg er enorm veel energie van merk ik en dat voelt goed bij aankomst. Het hotel is na 1 uur rijden flink afgelegen en zorgt daardoor voor een droomsetting. Iedereen verblijft op dit resort. Eén voor één komen de families binnen en als de zussen van Annemijn met partners en families per boot aankomen voelt het alsof je in Expeditie Robinson zit. Iedereen komt geleidelijk aan en die middag is het volle bak. Deze Robinson is al 8 maanden op expeditie en heeft dus een hoop verhalen te vertellen en vragen te beantwoorden voor iedereen. Het is niet onopgemerkt voorbij gegaan dat ik inmiddels yoga leraar ben en dus de volgende dag 9:30 staat er een lesje gepland voor degene die zin hebben. Matjes uitrollen voor een rustig lesje. Het voelt goed om zo mijn liefde, energie en rust door te geven. Het is verre van perfect en dat is niet het doel. Huilende babies zijn welkom als ze hun moeder missen op de yoga mat. Zeker kudo’s voor degene die voor het eerst in hun leven een yin-yoga les doen en dat ik de leraar heb mogen zijn.
Dat is toch wel een druk ochtendje merk ik en ik raak zelf even overprikkeld door de vele babies, nannies en voel dat ik even de deur uit moet om te ontspannen. Die ontspanning vind ik in een avontuurlijke scooterrit samen met mijn vriend Ernst. Op zoek naar: een kapper, luiers, oordruppels, sigaretten en 2 dingen die ik moet kopen voor de mini-act die ik van plan ben voor Jordy. Ernst en ik slagen ronduit en met deze actieve ontspanning ben ik weer opgeladen voor het openingsdiner. Nadat mijn grote kleine vriend Jordy opent met een speech voel ik trots en dankbaarheid. Kijk hem staan, woorden uit het hart voor het gezelschap dat hier is afgereisd voor een paar onvergetelijke dagen. Na mooie woorden van Pa Bruijn en feestelijke en smaakvolle gerechten is het mijn beurt voor een korte speech. Uiteraard spreek ik mijn liefde toe naar het bruidspaar en familie. Als afsluiter sluiten ik af met Jordy als Balinese versie van Andre Hazes zijn nummer: Kleine Jongen. “De druk is er af” dat blijkt uiteindelijk het hoogtepunt van mijn speech en dat is ook lekker voor de speeches die volgen.
Na een gezellig welkomstdiner een paar biertjes besluit ik even te gaan surfen. Ik heb de smaak te pakken en om de dag wissel ik af met en zonder leraar. Even lekker eruit dus voordat de grote dag begint. Die middag staat namelijk de ceremonie gepland. Het is onwijs fijn dat het niet een extreem druk programma is en daardoor verloopt alles vrij relaxed. Er wordt hard gewerkt door de crew en uiteindelijk wordt er een romantische huwelijkssetting gecreëerd. Iedereen ligt lekker wat rond het zwembad, eet overdag wanneer hij wil en dat maakt dat er geen geforceerde sfeer is. Uiteraard maakt iedereen zich op tijd klaar voor het huwelijk. Prachtige Annie en haar vader komen romantisch aan en de ceremonie wordt compleet gemaakt door Babs Nathalie, de moeder van Jordy. Wederom woorden uit het hart en met een lach en een traan, zoals het hoort. Haar verhaal brengt mij terug naar herinneringen die ik heb en ik voel daardoor dat ik ook heel erg in het moment kan zijn. 100% aandacht voor alles wat ik daar mee maak. Ik voel geen afleiding, geen druk of verplichtingen, weinig op mijn telefoon en in dit gezelschap voel ik hoe leuk en gezellig het met elkaar is. Vanuit de ceremonie met exotische setting verplaatsen we voor de bruidstaart en een toast op het mooie bruidspaar. Het diner is ook waanzinnig met leuke speeches en ook video’s van mensen die er niet bij kunnen zijn. Ook hier, een lach en een traan. Natuurlijk wordt er met een feest afgesloten. Dit huwelijk is bijzonder. Geen extreme dingen, relaxed en een geheel dat klopt.
Laat naar bed betekent laat mijn bed uit die ochtend na het feest. Hier en daar wat brakke koppies inclusief mezelf. Uitbrakken aan het zwembad met wel nog een groeps-surfles in de middag. Mijn ego/grootheidswaanzin zit me in de weg als ik besluit zelf het water in te gaan in plaats van geduwd te worden. Achja, ook weer van geleerd en goed voor de balans en conclusie dat ik nog wel wat hulp nodig heb.
Het laatste diner staat er verse kreeft op het menu. Alleen die moeten nog wel gevangen worden. En dat gebeurd op hun eigen kleine kwekerij. 250 meter verder op zee ligt een kleine kwekerij van verse kreeften. Met wat angstig gegil van vrouwelijk schoon op de boot worden één voor één de kreeften binnen gehengeld. Geen probleem overigens voor de dappere Andrea die ze met haar blote handen zo uit het water plukt. De kreeften worden in de boot gegooid en even later gegrild op de BBQ als laatste diner. Een fantastische BBQ, relaxed op een zitzakkie na bespreken en bijkomen van geweldige dagen. Fantastisch, werkelijk waar.
Er worden nog even wat oude verhalen besproken en de volgende ochtend als de eerste mensen klaar zijn voor vertrek voelt als een einde van een prachtig memorabel huwelijk waar voor mij alles in zat: liefde, humor, samen zijn, goed eten, vriendschap, familie, vrienden, zon, zee, strand en wat leuks doen.
Meer dan dankbaar stap ik op mijn bootje met een voldaan gevoel wens ik iedereen een fijne terugreis of doorreis en ook word mij uiteraard een fijn vervolg van mijn eigen avontuur gewenst dat nog niet klaar is. Ik heb enorm genoten en ben heel blij dat dit onderdeel is van mijn reis.
Liefste Jordy en Annemijn! Bedankt!
Dikke kus,
Robinson Stan
One response
Heerlijk weer iets van je te lezen! Benieuwd naar je verdere plannen en vethalen. Take care ♥️