Na de bruiloft plak ik er nog een paar dagen Lombok aan vast in het surf plaatsje Kuta. Ik zit er lekker in met het surfen en dat is mijn ochtendstart. Ik check in bij mijn hotel en dit is een hele relaxte plek. Leha Leha heet het en dat betekent “relaxed, ontspannen” in het Indonesisch. Het doet zijn naam dus zeker eer aan. Een mooie ruime studio, zwembadje en alles is splinternieuw en het is pas sinds april open. Ik verken Kuta eerst even te voet en dit plaatsje is best wel wat drukker met koffie tentjes, restaurants, een soort mini Bali. Wel veel minder chaotisch en ook minder magische sfeer om eerlijk te zijn. Ik eet lekker wat en ga vroeg naar bed na een paar intense sociale dagen.
Die dag daarna sta ik rustig op en heb ik afgesproken met Viana en een vriendin van haar. Viana ben ik ooit in een cafe in Rishikesh (India) tegengekomen en toevallig in Ko Tao, Thailand hebben we ook elkaar al kort gezien. Zij is al een tijdje op Lombok aan het surfen en ik ga even met hun op pad. Gezellig en handig ook want zij weten de weg hier. We gaan het water in zonder instructeur en met deze golfen is dat niet echt een puik plan. Pittige golfen en het staan lukt ook maar voor een aantal seconden. Surfen is normaal gesproken 80% paddelen en 20% fun. Nu is het 98% paddelen en 2% fun. Weer geleerd zullen we maar stellen… Die dag daarna besluiten we even met een leraar op pad te gaan en dat gaat stukken beter. Een vroege sessie in de ochtend betekend ook wel wat vrije tijd als ik eerlijk ben moet ik me even overgeven aan deze saaiheid. Ik chill rustig in mijn kamer en doe even helemaal bijna niks, los van een scooterritje voor wat eten. Fysiek even bijkomen van mijn surfen. Hetzelfde geld voor die dag daarna. Surfen in de ochtend, relaxen in de middag. Een nasi campur die ik met mijn handen naar binnen schuif en een streetfood sate’tje op een plastic stoel. Beter wordt het niet voor mij vandaag. Ik geniet weer even van de simpele kleine dingen zoals met mijn handen eten, een straat-stallletje en eten uit een bananen blad. Veel blijer maak je mij niet.
Ik vermaak me goed met mezelf en ben ook op mezelf gericht merk ik. Geen drang naar feesten, geen drang naar sociale dingen op het surfen na. Wel wat saaier leven, dat besef ik me ook. Maar dat is goed, en hoort een beetje bij de fase waar ik in zit.
Vanuit dat saaie zal ik maar even wat bruisend nieuws vertellen. Ik heb namelijk besloten om TERUG TE KOMEN NAAR NEDERLAND! Voor goed ? Nee dat niet. Een paar weken in augustus. Nee ik heb nog niet geboekt. En ja, dit zullen jullie vast meekrijgen. Ik zit al een tijdje met dit idee en dit is voor mij het juiste moment. Ik ben dan bijna een jaar weggeweest en augustus komt voor mij het beste uit om nar Nederland te gaan. Mijn ticket heb ik nog niet geboekt. Wordt vervolgd.
En ja, ik hoor jullie al denken, waarom? Wat ga je daarna doen? Daarna ga ik terug naar Adelaide om mijn visum-werk af te maken. De bouw in Adelaide voldoet hier aan. Lekker dus nog even door en genieten van mijn vrijheid in Australië. Dat is eigenlijk het belangrijkste. Dat ik zelf ga en in vrijheid leef. Ik voel dat ik echt van deze tijd moet genieten in het leven en ik heb de keuze gemaakt om dat op deze manier te doen. Zoals ik altijd tegen mezelf zeg, ik heb een koers, geen strakke planning. En die koers is dus nu gezet op Augustus in Nederland en dan van september tot en met november in Adelaide om mijn werk te voltooien en daarna zien we het wel weer.
Even een zijstapje met groot nieuws dus voor mezelf en lieve lezers. Terug naar Lombok wat ook op zijn einde is en dus een vlucht naar Bali en van daaruit door naar Sydney. Het is fijn dat ik even bij Bernie en familie kan verblijven, iets wat voelt als een beetje thuiskomen. Ik kan niet wachten hoe dat straks gaat zijn als ik zelf echt thuis ga komen in Nederland bij mijn eigen familie… In Freshwater is het ook rustig en lijkt qua sfeer wel een beetje op Zandvoort waar ik zelf ben opgegroeid. Ik slaap lekker uit en heb dus een rustig begin van de zaterdag. Even de hond uitlaten en in Manly even lunchen. Omdat ik al onwijs veel van Sydney heb verkend en gedaan voelt het niet meer alsof ik er echt op uit moet. De verkenningsdrang heeft plaatsgemaakt voor rust en dat is fijn. Zoals ik al eerder schreef heb die rust ook al in Lombok ervaren. Ik laat het toe met af en toe wat vragen over wat er zal gaan komen. Want normaal is er stilte voor een belangrijke periode of verandering. Soms is die verleiding of die gedachten die in me hoofd blijft knagen die altijd door wil blijven gaan en wil winnen, en groter en meer en meer. Nee Stan, nu even niet. Ga maar even op deze flow van rust en realiseer je hoeveel je al niet gedaan hebt. Hoe makkelijk dit ook klinkt, hoe moeilijk dat is om in de praktijk toe te passen, ook voor mij.
Einde middag heb ik afgesproken met Charlie voor een relaxte BBQ bij hem thuis. Hij heeft een nieuwe woonruimte en dus een paar worsten en wat biertjes. Het uitgaansleven in Sydney is niet echt heel bruisend. Ja het heeft leuke barretjes alleen het mist net even wat sfeer van een warme gezellige kroeg. Af en toe lijkt het alsof de prik een beetje uit de cola is. En als je met mensen spreekt, zeker mensen uit Sydney die beamen dat zeker.
Je moet altijd zelf de slingers ophangen, dat klopt. En dus praten Charlie en ik lekker bij en trommelen we wat op zijn Djembe en lachen wat. In die ochtend erna ga ik even vroeg het water in voor een ochtendduik voor een frisse start. Ik maak een lekker ontbijtje voor mezelf en John en doe die dag eigenlijk vrij weinig. Een wandelingetje en wat pingelen op mijn keyboard. Rust dus voor mijn gemoedstoestand. Het is een lang weekend en Maandag is iedereen vrij. Die trap ik af met een ochtendwandeling rondom Long-Reef Headlands, samen met Ryan. Ik heb hem bij de Runclub ontmoet en hij was degene met wie ik de eerste paar KM rende met de halve marathon. We lopen wat en op het eindpunt zie ik een man met grote camera zitten en met heel veel boten op zee. Ik vraag aan die man, bijdehand als ik ben, waar die boten voor zijn? Walvissen? Nee zegt hij, dat zijn vissersboten, maar als je goed kijkt zie je wel walvissen hun water spuiten, daar zit hij namelijk voor met zijn camera, voor de walvissen. En ja hoor, met mijn scherpe oog voor detail zie ik al snel wat water omhoog komen. Gaaf! Vervolgens ga ik in de middag met Bernie en hond Zorro aan de wandel. We klimmen wat omhoog via Shelly Beach voor een fantastisch uitzicht over Manly. Als ik in de verte kijk en mijn ogen op zee richt zie ik weer wat. Dit keer meer water wat omhoog komt. En ja hoor, dan zie ik iets wat ik nog nooit gezien heb, namelijk een walvis die echt omhoog komt en springt. Wauw! Ik roep Bernie en zeg: “you saw that Whale too?” En een stel even verderop draait zich om en zegt, “are you sure it ain’t dolphins?”. Ik zeg: “No, it’s a Whale.” En dan springt hij weer omhoog voor het bewijs. Geweldig! Vastgelegd op video voor een uniek moment voor mij. We eindigen de wandeling met een paar biertjes en die besluit ik er even af te rennen met 10km. Ik trakteer mezelf op een pie die eigenlijk een beetje droog aanvoelt na het rennen. Prima maandag dus. Ik heb nog niet gelijk werk dus dinsdag ben ik nog vrij. Ik hark de tuin even aan en in die vrije tijd voel ik dat ik een verandering aan het doormaken ben. Het voelt als een proces en besef van loskomen van mijn ouders. Ik weet niet hoe ik het goed kan beschrijven, en dat is bijzonder terwijl ik besloten heb om weer naar huis te gaan voor een paar weken. Dat loskomen was ik wel al fysiek en mentaal zeker sinds het begin van mijn reis. Nu voelt het alleen nog zelfstandiger en krachtiger. Een nieuwe vorm van zelfstandigheid en tegelijkertijd ook verbinding. En dat terwijl ik nu eigenlijk bij een familie verblijf die wellicht als een soort spiegel fungeert om deze ontwikkeling door te maken. Een soort verbinding/verlatings proces in de vorm van een groeimoment. Dat verklaart ook waarom ik rustig ben en dat mijn energie dus hier mee bezig is en ik deze les moet ondergaan. Een mooie reflectie al zeg ik het zelf.
Die dag daarna ben ik weer nodig en dus, handen uit de mouwen voor dit miljoenen project. Werkelijk fantastisch uitzicht. De eigenaar, een zakenman, heeft dit optrekje voor zo’n 10-12 miljoen laten verbouwen en is al meer dan een jaar aan de gang. Een paar panelen moeten verplaatst worden en met wat opruimen strijken de 8 uur voorbij. Die dag erna is het werk weer op mijn huis waarvan ik de bakstenen heb schoongeveegd en de vrijdag daarna weer wat sloopwerk met de drilboor. Vrijdag een paar biertjes op de bouwplaats en de week is weer voorbij. Ik geniet die avond van wat livemuziek in het Harbord Hotel in Freshwater. Als ik daar zo zit in mijn eentje besef ik dat ik toe ben aan een verandering. Ik weet alleen niet exact hoe ik dat ga invullen voordat ik in augustus naar Nederland ga. Mijn eerste ingeving is eerder naar Adelaide zodat ik daar al wat visum-werk kan doen. Het is even een ingeving die ik heb nu Sydney wat meer in de winter-stand verkeerd en ik al een hoop heb gezien hier. Zeker niet alles, alleen het wordt wel een beetje hetzelfde en ik voel dat ik een verandering weer nodig heb. Ik verveel me zeker niet en bouw bewust ruimte in voor niks. Dat is zeker iets wat ik geleerd heb in Australië.
Die zaterdagochtend ga ik weer even naar mijn koffie-clubje in Cremorne Point en weet ik dit keer opvallend veel vragen. Dit blijft een fijn punt voor mij om lekker te wandelen. Als ik die middag terugkom doe ik weer even mijn hardloopschoenen aan voor een 10km coast-run en ik pingel weer wat op mijn keyboard. De week sluit ik af op zondag met een yoga-les die me erg goed doet. Die middag spelen de “Soccerroos” hun eerste WK wedstrijd en dat leeft matig. Ja je diet wat TV-reclames, maar niet iedereen is er mee bezig en als ik in een pub de 2e helft besluit te kijken valt het me op hoe leeg het is en hoe weinig mensen over hun spelers weten. Het leeft dus niet echt en als ik dan alle filmpjes van Nederland zie besef ik me ook hoe fantastisch dat eigenlijk is. De Soccerroos winnen wel opvallend van Turkije met 2-0 en wellicht doet dat wat met de beleving, ik betwijfel het…. en de gedachte van mezelf verplaatsen blijft die middag wat hangen en de eerste stap is dat ik besluit een eigen plekje te gaan verhuizen in een klein appartementje via een vriend van Bernie. Daar heb ik mijn eigen bijhuisje en ook weer wat meer privacy.
Samenvattend ben ik dus na mijn terugkomst in Sydney met het gevoel me te willen verplaatsen. Mijn grootste verplaatsing gaat in Augustus plaatsvinden als ik een par weken naar Nederland ga!
En de rest, dat gaan we wel weer zien onderweg. Eerder naar Adelaide lonkt!
No responses yet