Ik voelde een gevoel wat ik niet kende toen ik weer terug in Nederland aankwam. Als ik eerlijk ben heeft dat gevoel steeds meer waardering en dankbaarheid gekregen. Ik voel me heel erg in het moment en merk ook dat ik eigenlijk wel vermoeid ben als ik even niets doe en mijn rust pak. Met mijn energie ga ik zorgvuldig om en spendeer ik deze dagen tijdens mijn terugkeer dus zoveel mogelijk aan mensen / dingen wat niet te veel energie kost.
Een fijne wandeling door de duinen met een vriendin van mijn moeder en haar vriendin en even 2 uur lang bewegen in de ochtendzon. Ik focus zoveel mogelijk op ‘zijn’ en aandacht te hebben voor de dingen die ik doe. Dat heb ik zeker mee teruggenomen vanuit mijn reis. Die middag is het tijd om lekker met mijn familie te eten en zie ik ook mijn nichtjes en familie. Dat is geweldig om te zien hoe snel de tijd gaat en hoe groot ze zijn. Cliche, en toch waar.
Ik ben lekker veel thuis in Zandvoort en in Amsterdam met vrienden en familie. Waardevol en er komen na een jaar ook mooie herinneringen naar boven. Natuurlijk ga je ook over tot de orde van de dag van waar iedereen druk mee is. Ik ben niet zo druk op het moment en dat is ook mijn keuze. Soms wat saai. Wel voel ik dat ik weer klaar ben om iets te gaan doen, zodat ik een productief gevoel van het leven ervaar. Soms help ik even met de bedjes op het strand met het mooie weer. Even wat beweging en gezellige mensen. Lekker op mijn gemakkie, bedjes binnen halen en in het zonnetje werken.
Een bijzonder gesprek met mijn vader ontstaat in de tuin waar ik ook geëmotioneerd raak. Schouder aan schouder, allebei voor elkaar uit starend in de tuin vertel ik dieper dan ooit vanuit mijn hart hoe veel ik van hem houd en dat maakt iets los. Ik heb namelijk veel mensen ontmoet tijdens mijn reis die moeilijke familierelaties hebben, of een verslechterde band met vader en of moeder. En ja, dat kan voor iedereen verschillen en ja, dat kan ook een fase zijn waar je doorheen gaat. Het is altijd makkelijker om dingen te benoemen wanneer iets misgaat, en in mijn geval voel ik juist het tegenovergestelde dat het ook goed is om te zeggen dat je van iemand houdt. Want op een dag, zal een van ons twee niet meer in elkaar leven zijn, en het enige wat je dan mist is iemand zijn aanwezigheid. En die aanwezigheid voel ik meer dan ooit, aanwezigheid in mezelf en dus ook voor en met de mensen met wie ik ben. Gevoeligheid zal ik altijd bij me dragen, en het op tijd uitspreken ook. Een mooi moment.
Die dag daarna even lekker weer naar de stad. Een ‘koffie-tje’ met Madeleine en haar kleine, een rondje langs mijn broodjeszaak en langs mijn vriend Dino. Overal dus weer even mijn instinct-plasjes gedaan. Een warme zomeravond waar ik lekker even wat werk op het strand. Niet omdat het moet, maar omdat ik het wil.
Het weekend is een speciaal weekend wat betreft quality-time met familie in Antwerpen. De hele familie is compleet en dus zijn we met zijn allen een weekendje weg. Genieten samen en ook hier focus op aanwezigheid, bijpraten, lachen, knuffelen, lekker eten een vooral met elkaar zijn!
Na wat Belgische bieren word ik met wat compensatie-gedrag wakker en daarom besluit ik even te hardlopen langs de Schelde. Enorm fijne stad, die rustig aanvoelt. Hier heb ik geen verkenningsdrang en daarom zweet ik even wat calorieën er uit in de ochtend en keren we daarna na een lekker ontbijt weer huiswaarts.
Die zondag speelt mijn vriend Pelle in Den Haag en daar ga ik in mijn eentje lekker naar toe. Meer dan ooit voel ik hoeveel wedstrijden ik wel niet voor hem heb gesupport. Als ik hier weer ben bij een wedstrijd van hem voel ik kippenvel van de ambiance, het overvalt me en had ik zeker niet gedacht bij een op papier simpele voetbalwedstrijd, ADO – FC Groningen. Het voelt wat mooier en fijner. En dat gevoel heb ik niet alleen daar, dat heb ik over het algemeen nu ik hier weer even in Nederland ben. Alles voelt net wat fijner en intiemer. Het gevoel wat ik nou juist miste ruim een jaar geleden, die spark. Ik geniet er meer van, van de schoonheid en simpelheid van bepaalde dingen, hoe simpeler hoe mooier. Dat gevoel is dus hersteld in mezelf en ik besef me meer en meer dat ik op reis ben gegaan om terug te komen. Het voelt allemaal wat prettiger, rustiger en ik begrijp het allemaal wat meer. Wat ook fijn is dat ik mondjesmaat iedereen langzamerhand zie en ontmoet, op een hele geleidelijke en moeiteloze manier die voor mezelf past en degene met wie ik afspreek. Zo spreek ik af om te sporten met Ronnie en ook voor een etentje op maandagavond. Dan is het alweer tijd voor mijn zus om terug te gaan naar Bonaire, die breng ik even naar Schiphol een daarna ga ik even sporten met mijn vriend Nir in de Vondelgym en die middag sluit ik af met mijn andere reis vriend Dean en we praten in alle rust bij op een dinsdagmiddag. Fantastisch.
Ik voel mijn terugkeer meer en meer,
De terugkeer naar mijn thuis de terugkeer naar aanwezigheid, liefde en aandacht.
Voor mezelf, de mensen om mij heen en de plekken waar ik ga.
In het nu is waar ik sta.
Vanuit hier is waar ik ga.
Ik heb besloten om nog even te blijven hier zo lang het goed voelt.
No responses yet