Thailand Bangkok Blog #26

Na inspanning komt ontspanning. Terug in Katmandhu merk ik de impact van mijn trip. Ik heb een onwijs calorie-tekort en gigantische honger en ben eigenlijk de hele dag op zoek naar eten en restaurants om bij te eten.

Het is een mooie bijvangst om op deze manier meer te leren hoe je met je lichaam om moet gaan en te voelen wat je nodig hebt en jezelf uiteindelijk beter leert kennen. Ik heb gekozen om te ontspannen en daarom ga ik naar Thailand, lekker naar wat eilanden en relaxen is het plan. Ik vlieg naar Bangkok en ondanks dat ik na India nergens meer van in shock zal zijn qua stad kies ik toch voor een zachte landing. Ik slaap in een buitenwijk omdat ik de dag erna afgesproken heb met Michelle met wie ik de summit heb gedaan. Zij woont met haar man Trevor net in een buitenwijk van Bangkok. In de ochtend word ik wakker en ga ik de straat op voor wat eten en lokale streetfood uiteraard. Eten blijft een magische reflectie van de cultuur en zo zit ik op een plastic stoeltje buiten met mijn backpack een noedel-soepje met pork weg te slurpen. Guay Teow voor de geïnteresseerde. Heerlijk.
Een Thai-Tea om het weg te spoelen en een goede eerste kennismaking met de Thaise keuken op de straat.

Het calorieën tekort komt eigenlijk wel goed uit hier want Thailand staat bekend om zijn eten. Na een gezellige lunch met Michelle en Trevor inclusief mijn eerste tranen van het pittige eten ben ik aardig geacclimatiseerd. Ik geniet van het eten, van Pad Thai, curry, kip, varken en garnalen tot aan mango sticky-rice. Super lief, Michelle brengt mij even naar mijn hostel in het centrum en het valt me op dat het verkeer ondanks de drukte goed begaanbaar is. Vrij georganiseerd is Bangkok dat is mijn eerste indruk. Erg fijn en gezellig hostel. Van die Thai Tea voel ik de cafeïne-rush en daarom ben ik onrustig.. Hup de straat op en naar Songwat, mooie buurt met street-art en wat eettentjes. In de avond ga ik met Maxime op stap, vriendin van mijn goede vriend Joram. Even een bekend gezicht is altijd fijn. Samen in de avond naar de tempel Wat Pho. Geweldig mooie buddha die op zijn zij ligt. Daarna een drankje op de drukste en bekendste straat van Bangkok. Khao San Road… na een biertje en wat grappen wordt deze al snel omgedoopt tot Khao Stan Road. Maxime is hier 3 weken en gaat ook weer door de volgende dag dus leuk dat het even zo uitkwam om elkaar te zien.

De eerste momenten in Thailand vallen mij op dat het heel makkelijk is voor toeristen. Alle mensen zijn vriendelijk en tegelijkertijd voel je ook dat het transactioneel is. Mensen zijn waarschijnlijk net zo lief en vriendelijk als ergens anders in de wereld alleen het voelt minder ontvankelijk als India/Nepal. Mensen zijn wat meer op hunzelf en dat is volledig te begrijpen. Het systeem drijft het gedrag en dat is daarom volkomen begrijpelijk in verband met het toerisme wat hier goed ontwikkeld is.

Het weer is wat bewolkt en ik heb Vinay ontmoet, een lieve homo uit Australië met Indiaase roots. We gaan shoppen in een van de malls in Bangkok. Ik scoor een leuke koeienbroek onder het motto, doe eens gek. Hij past en staat me goed, al zeg ik het zelf. Voor een avondje stappen ideaal en een beetje uit mijn comfortzone.. Hoppaaa die avond uiteraard nog dragen voor een avond stappen op Kho Stan Road… Pff rijen feestende toeristen en gigantische ballonnenblazende Thaise vrouwtjes… Tja opletten dus.. Een gezellige avond met het hostel en leuk om deze van de bucketlist te strepen.. “One night in Bangkok…”

Het plan is om naar de eilanden te gaan in het zuiden en dus boek ik een vlucht naar Hat Yai. Het is wel slecht weer in Hat Yai, maar met mijn eigenwijze kop denk ik, zal wel loslopen, hoe erg kan het zijn. Eigenwijs boek ik mijn vlucht naar Hat Yai. Ik kom aan in de stromende regen en alle hokjes wat betreft vervoer naar eilanden zijn dicht. De wegen naar de stad zijn afgesloten in verband met de overstromingen.. Als ik even later beelden zie is het inderdaad enorm overstroomd en niemand kan zich verplaatsen in de Hat Yai regio. Bij de informatiebalie wordt mij verteld dat er de aankomende 3 dagen geen vervoer mogelijk is. Een enorme ravage van de vele regenval en dus moet ik mijn plan wijzigen. Terugvliegen naar Bangkok is de beste optie. Het zit even tegen, ook als ik nog even mijn paspoort kwijt ben.. Gelukkig snel teruggevonden. Het is zo’n dag waarin ik van alles wil, alleen ik me moet overgeven en een lesje leren om niet te eigenwijs te zijn. Eindstand… 12uur lang wachten op airport van Hat Yai en een retourtje Bangkok.

In hetzelfde hostel en even in de overgave en geforceerd word ik om even rustig aan te doen in plaats van alles te controleren en overal naar toe te willen. Wel even zo’n gevoel, wat ga ik nu doen? Even rustig aan in Bangkok, lekker de straat op voor wat eten, de was doen, docu’tje kijken en chillen met mensen in het hostel en in de avond een rondje Chinatown. Open als ik ben weet ik dat ik anders naar dingen kijk dan anderen, en zo verbaasd mij ook altijd de toeristen winkels.. Ik heb deze gedachte heel vaak als ik langs toeristen winkels loop of markten en in dit specifieke geval Chinatown is wat mij triggered om deze gedachte te delen. Het gaat om de gedachte en het besef van een extreme overproductie van “spullen.” Tassen, magneten, slippers, schoenen, kerstspullen, bakjes, sokken, souveniers, sjaals, t-shirts tot aan kleine prutsels om je crocs te versieren allemaal in honderden stuks.. Dit wordt nooit allemaal verkocht denk ik en ik vraag me af waar komt dit vandaan, uit China uiteraard, alleen welke fabriek en waar blijft dit allemaal als het uit de mode is of niet meer passend is. Mijn gevoel is dus voornamelijk gericht op het feit dat er een overproductie is van spullen dat is wel duidelijk. Naar mijn mening ook een hoop troep die zomaar gemaakt wordt. Nogmaals, ik ga dit “plastic”-probleem niet oplossen en toch houd het me bezig als ik over marktjes en winkels als deze loop vooral de hoeveelheid.. Waar maak je je druk om zul je wel denken als lezer, dit is even een gedachte in mijn koppie.

De volgende dag lekker met mezelf erop uit. Ik ga naar de parken, lekker wandelen door het Lumphini & Benchakitti Park. Geweldig mooi en rustgevend, ook een mooie maquette van Bangkok in een museum om de stad even in 3D te zien. Ik doe een drankje op een rooftop en heb een rustige dag. Bangkok is naar mijn conclusie een eenvoudige stad. Na 6 dagen is het weer zonnig dus ik maak mijn route naar de eilanden.

Ik besef me wel dat ik even de rust nodig had dat Bangkok een minder extreme stad is en daarom dat ik ook in minder bizarre of extreme situaties terecht. Uiteraard heeft dat grotendeels te maken met wat je zoekt en wat je wilt. Voor mij was het even gas terug. Wellicht wat saaier voor de lezers, toch is het even wat ik nodig heb… En nee, geen spannende massagesalon verhalen, daar ga ik mijn vingers en leuter niet aan branden. Al denken die Thaise vrouwen daar wel anders over als ze mij over straat zien lopen. Ik waag me er in ieder geval niet aan en mijn route vervolgt zich van Bangkok naar Ko Phangan.

Een nachtbus en de ferry en dan kan het eiland leven beginnen.

“One night in Bangkok” zijn er uiteindelijk een aantal geworden en the world die was already my oyster!